อย่าให้คำพูดแย่ๆมาบั่นทอนกำลังใจตัวเอง

“ถ้าพูดไปแล้วเขาจะคิดกันยังไงนะ?”

เชื่อว่าหลายๆคนเคยบอกกับตัวเองแบบนี้

อย่ากลัวผิดถ้าคิดจะพูด..

คนที่พยายามทำทุกอย่างให้ถูกใจคนอื่น คนนั้นจะเป็นคนที่เหนื่อยที่สุดตลอดชีวิต การตอบคำถามเพื่อเอาใจคนถาม การเดาว่าอีกฝ่ายต้องการให้เราตอบอะไร ก็เท่ากับว่าเรายอมให้เขาครอบงำ .. เมื่อเราสูญเสียความเป็นตัวเองน้อยมากที่จะมีความสุข

คนแต่ละคน พูด ฟัง คิด ไม่เหมือนกัน ไม่มีใครทำอะไรถูกใจใครได้ทั้งหมด

เช่น

องค์กรไม่ได้ต้องการคนที่ทำตามใจเขาทั้งหมด เขาต้องการคนที่มีความเชื่อมั่นและศรัทธาในคุณค่าของตัวเอง ถ้าเราไม่ศรัทธาในคุณค่าของตัวเอง แล้วจะให้เขาเชื่อได้อย่างไรว่าเราจะสามารถพาองค์กรของเขาก้าวไปข้างหน้าได้...

คำวิจารณ์ในแง่ลบของคนอื่นมักบั่นทอนกำลังใจ จนเริ่มที่จะดูถูกตัวเอง ลองมองจุดดีของตัวเราฟังเสียงหัวใจตัวเองอย่าไขว้เขวไปกับเสียงหัวใจคนอื่น แต่อย่าคิดว่าสิ่งที่คนอื่นพูดนั้นผิด ลองเรียนรู้ที่จะคิดปฏิเสธคำพูดแย่ๆ จากคนอื่น รู้แหล่งที่มาอย่างมีเหตุผล

            ทั้งนี้ทั้งนั้น เวลาในชีวิตของเรามีน้อย อย่ามัวแต่ไปกังวลว่าใครจะคิดยังไง ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร ถ้าเราได้ลงมือทำมันอย่างเต็มที่ เราก็จะมีความสุขกับสิ่งที่ได้ลงมือทำ

เวลามีน้อย

                       ศักยภาพของคนมีขอบเขต ทำอะไรได้ในเวลาที่จำกัด ถ้าเราไปฝืน มันก็จะเสียหายไปหมดบางคนมัวแต่รอโอกาส มัวแต่ไปอิจฉาคนอื่น  จนมองข้ามสิ่งดีๆ ของตัวเองไป   

                        บางคนมีโอกาสแต่ไม่กล้าบุกตะลุย เพราะโอกาสมักจะมาพร้อมความเสี่ยง คนเราเลยกลัวสูญเสีย   แม้ว่าโอกาสนั้นสร้างความล้มเหลวให้กับเรา อย่างน้อยเราจะได้รู้ว่า จะหาโอกาสดีๆ นั้นใหม่ได้อย่างไร :”)

สู้ๆนะทุกคน

เจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ JJJJJ

Self Concept!

กลับมาพบกันอีกครั้งนะคะ

วันนี้ จขบ. จะมาพูดถึงเรื่อง "ความกลัว" กันค่ะ

(เครดิตภาพทั้งหมด จาก Google ค่ะ)

--------------------------

คนเรา....กลัวอะไร?

กลัว....

บางคนกลัวการอยู่คนเดียว

บางคนกลัวความตาย

กลัวการจากลากับคนที่เรารัก

กลัวการล้มเหลว

บางคนกลัวคนไม่ยอมรับตัวเอง

กลัวตัวเองไม่มีค่าเวลาอยู่ในสังคม

(ซึ่ง จขบ. ก็เป็นหนึ่งในนั้น กลัวคนไม่ยอมรับ)

การที่เราจะกลัวอะไรสักอย่างมันไม่ใช่เรื่องที่ผิด

เพราะทุกคนก็มีความกลัวกันได้ทั้งนั้น

แต่ที่น่าสงสารคือ...บางคนกลัวมาก

จนไม่กล้าลงมือทำอะไรเลย....

--------------------------------

อย่างที่กล่าวไปว่าตัว จขบ. เองก็มีความกลัวอย่างหนึ่งคือ กลัวคนไม่ยอมรับ

เพราะฉะนั้นก็เลยทำตัวให้คนอื่นยอมรับโดยการ

'ทำในสิ่งที่คิดว่าอีกฝ่ายจะชอบโดยไม่สนว่าตัวเองจะต้องฝืนทำหรือเต็มใจทำ

 ขอแค่อีกฝ่ายถูกใจจนไม่เป็นตัวของตัวเอง...'

ว่าง่ายๆก็คือ....

         สร้างภาพนั่นแหละ (ฮา)

จนบางทีก็ได้แต่ถามตัวเองว่า

............................................................

...................................

........

เราคือใคร?

สรุปแล้วตัวเราเองคืออะไร...

เราไม่รู้จักตัวเองเลยสักนิด

เราต้องการอะไร

เราชอบอะไร

จริงๆเราเป็นคนแบบไหน

ไม่มีใครรู้

......

นอกจากตัวเราเอง

ก็มัวแต่สร้างภาพ แล้วเมื่อไหร่จะเป็นตัวของตัวเอง?

แต่การที่เราทำตัวกับคนนี้แบบนึง...คนนู้นอีกแบบนึง...มันอาจจะทำให้คนมองเราว่า 

'เสแสร้ง' และ 'ไร้ความจริงใจ'

         ทั้งๆที่ตัวเราเองไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด....

----------------------------------------------------------------

เราไม่จำเป็นที่จะต้องเหมือนคนอื่นๆเสมอไป

เพราะในบางทีสิ่งที่คนอื่นเขามักจะนิยมทำกัน มันอาจจะไม่ใช่สำหรับเรา

บางอย่างที่ใช่สำหรับเราคนอื่นอาจจะไม่นิยมทำกัน

ชีวิตเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับใคร.......

                        มันขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น

เป็น ตัวของตัวเอง แคร์คนอื่นให้น้อยลงบ้าง

มันอาจจะทำให้เรามีความสุขมากขึ้น

ก็เราเป็นของเราแบบนี้....

“แล้วใครจะทำไม?”

ใครรับได้ก็รับไป ถ้ารับไม่ได้เราก็จะได้ปรับปรุงแก้ไขจุดนั้นของเราให้ดีขึ้น

เป็นตัวของตัวเองแหละดี แต่อย่ามากเกินไปจนลืมรับฟังคนรอบข้าง

อย่าลืมหันมองคนรอบข้างด้วย

เป็นตัวของตัวเองได้...แต่จงอย่าหลงตัวเองนะจ้ะ



เจอกันเอนทรี่หน้าจ้าาา

ฉันรักตัวฉัน.....